We maakten hier kennis met ervaren spelers: door de inzet van enkele pioniers -zoals Yuen Yen Tsai- is serious gaming ook bij de rijksoverheid inmiddels een bekend fenomeen. Met de Serious Gaming Dagen van 16/17 november werd hier een extra boost aan gegeven. De organisatie lag in handen Yuen Yen Tsai, game-specialist van Het Buitenhuis (een future center dat ambtenaren ondersteunt in de processen van vernieuwend denken en handelen, leren en creëren). Stap voor stap wordt Het Buitenhuis inmiddels het knooppunt voor serious gaming in de rijksoverheid. Er werd samengewerkt met Ynnovate, een katalysator voor het oplossen van overheidsuitdagingen, waar zogeheten 'Ynnovaters' onder het motto "Let's challenge the government" een deel van hun (werk)tijd vrijmaken om te werken aan een groter innovatief vermogen binnen de overheid.

De donderdag stond in het teken van keynote speakers. Ludodidacticus Willem-Jan Renger stelde daar de spannende vraag "Wat als de overheid een game-engine is?". Maarten Robben belichtte vervolgens de rol van games in verandertrajecten van organisaties en majoor Marco Hulleman sprak over de leereffecten van simulaties. Maar voor het zover was, liet SETUP alle ambtenaren op woensdag alvast een kijkje nemen door de -hippe zwarte vierkante- bril van de game-designer. In een Gamestorm van maar liefst 6 uur maakten we puzzels van de obstakels die we voorheen 'problemen' noemden. Inclusief paper-prototyping, want speelbaar maakt tastbaar!

Voor de storm losbarst, vertelt Thijs de Vries nog kort over het verschil tussen gamification en serious games. "Bij gamification pas je elementen uit een game toe op iets dat eigenlijk geen game is". De effectieve eenvoud van The Piano Stairs (Thefuntheory) maakt dit op een treffende manier duidelijk. Deze game-achtige manier van denken kan worden ingezet om de problemen van alledag op te lossen, en motiveert in die alledaagse werkelijkheid tot een ander gedrag (in elk geval op korte termijn). Bij serious gaming stap je bewust in en uit de werkelijkheid. "Deze games zijn vaak een simulatie van de werkelijkheid, heel geschikt om complexe problemen op te lossen, omdat ze het inzicht geven dat ogenschijnlijk complexe problemen een enorme eenvoud kunnen bevatten."

Yuen Yen Tsai van Het Buitenhuis blijkt bijzonder goed in het bewaren van geheimen en opvoeren van de spanning. Terwijl iedereen speculeert over de hoofdprijs, gaat de eerste ronde van start. In 5 groepen wordt er driftig gebrainstormd.

Tijdens de eerste pitch is er bijvoorbeeld een groep die zich verwondert over het verschil tussen werkelijkheid en ambtenaren-werkelijkheid. Dezelfde zaak kan een andere uitkomst krijgen, simpelweg vanwege technische details die inhoudelijk niets met de zaak te maken hebben. "Als overheid maken we confectiepakken, terwijl we eigenlijk maatpakken willen": hier liggen al prachtige elementen voor een game. Een andere groep zoekt naar een manier om complexe problematiek weer persoonlijk te maken: "Burgers zien niet altijd de link met zichzelf: hoe beïnvloedt dit probleem mij, én hoe beïnvloed ik dit probleem?" Voor de tweede ronde is het tijd om te kijken met de vierkante ogen van de game-designer: de problemen zijn bekend, nu is het tijd voor oplossingen.